Ouderen deze generatie heeft u hulp nodig!
In een kerk sprak ik op een zondagochtend deze woorden uit vanuit een diep verlangen dat jong en oud geïnspireerd raakte door psalm 71.
Een hoop om net als het gebed in psalm 71 de verhalen van persoonlijk geloof met elkaar te delen. Een ieder kan tot zegen zijn. Of je nu in proces van groter groeien of ouder worden zit. Jullie kunnen tot zegen zijn. De positie van ouder zijn geeft niet alleen tijd, maar kan ook delen in levenservaring. Als jongeren hebben we dit nodig om in alle drukte in de fase van ons leven vanuit een ouder perspectief te zien.
Het gebed van psalm 71 is duidelijk die van een ouder iemand. We lezen over iemand die terugkijkt op zijn leven. Het leert ons niet met angst, maar met Gods ogen naar het leven te kijken. Dit gebed is realistisch, maar wat mij opvalt is dat hij nergens depressief raakt of wanhopig. Hij geeft zijn zorgen niet het laatste woord. Het is een juichende klacht. Een roep om hulp naar God vanuit een vol vertrouwen. Zijn vertrouwen is een vrucht van een leven lang, omdat hij oud is geworden kan hij bidden wat hij hier bid. Ouder worden en oud zijn te ontvangen, zoals God het geeft.
De persoon in de psalm wil zijn levenservaring in zetten om de volgende generatie te vertellen over de machtige daden van God. Hij heeft geleerd dat in je leven op God vertrouwen; niets voor niets is. Hij heeft geleerd: dat als je leven aan God geeft daar geen spijt van te hebben. Hij weet dat God niet teleurstelt. “Misschien heb ik Hem niet altijd begrepen en heb ik nog grote vragen, maar als het erop aan kwam was Hij als mijn rots waarop ik kan wonen.” Dat is wat deze doorleefd gelovige heeft geleerd. Wauw wat een getuigenis en wat een mooi verhaal om door te vertellen. Aan kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen….
Wat als u nou aan een jongere zou vertellen wat je weet wat God heeft gedaan in de afgelopen 80, 70, 60 jaar, dan klinkt dat heel anders dan dat je praat over jezelf van vroeger.
Mijn vraag is aan is: wilt u ons vertellen over God? Hoe hebben jullie geleerd dat een leven vol van jezelf relatief is? Hoe zijn jullie door schade en schande wijs geworden? Hoe hebben jullie geleerd dat het je identiteit niet is wat je doet of wat je vertegenwoordigd. Maar wie je werkelijk bent? Neem ons mee in een leven vol van geloven in God.
En aan de jongere zou ik willen vragen: Zou je die vraag eens willen stellen aan iemand die ouder is dan jij? Wat betekend geloven voor jou? Wat is kerk zijn voor jou?
Laten we eens de tijd nemen om echt te luisteren. Met een gezonde doses waardering en nieuwsgierigheid naar elkaar. Verder bouwen aan wat er al is.